بوف تنهایی من

چه سادست همه چیز آنگاه که میبینم که آرزوهایم همیشه همراهم بودست ولی نمیدیدم

و چه زیبا شد آنگاه که دیدم نوری هستم از پرتو الهی

و ما نوریم و انسان تجربه ایست برای وارد شد به ظلمت ....... و آن لحظه است که آگاه میشویم به روشنایی خود ، به درخشش خود و نوری که در آن لحظه نمایان میکند آنی را که نمایان شدنی نیست .