بوف تنهایی من

میشنوی وحشتم را یا تو هم از جمعیت بی حوصلگانی

وحشتی که جویده تک تک اجزای ایمانم را

دیشب در خواب دیدم : تنها افتاده ام در یک صحرا

سوزش آفتاب برده بود از من دیدن حتی یک سراب ، تا برای مدتی امیدی مرا پردهد به سوی نا کجا آباد

اما من ترسان دنبال می کردم سایه ام را ... ، سایه هم از من فراری ... و من از ترس به ناگه تو را فریاد کردم

و بعد بیداری

سجاده ای بر پا کردم و دو رکعت نماز که شاید تو را یابم

سالیانی هست که رفته ای بی هیچ نشانی

.......